Title :) ก็แค่คนปากหนัก - - ที่อยากมอบดอกไม้แทนใจรัก . . ไม่ได้ล้อเล่น
                 
Author :) แป้งน้ำ




 
ก็แค่กุหลาบเหลือ ~ เหลือ หนึ่งดอก
ไม่ได้ตั้งใจซื้อให้เธอหรอก . .. ขอบอกไว้ ณ ที่นี้
บังเอิญว่าหน้าเธอลอยมาในความคิดถึงพอดี
อีกทั้งกุหลาบก็เริ่มบานเต็มที่ . .. จะทิ้งก็เสียดาย

รับ ~ รับไว้เถอะ . .. อย่าคิดมาก
คิดเสียว่าเป็นของฝาก . .. จากคนคุ้นหน้าคุ้นตาได้ไหม
อย่าปล่อยให้ดอกไม้ร่วงโรย ~  ไปโดยไม่รู้สึกอะไร
เพราะกว่าคนมอบจะกล้ายื่นให้ . ..
ต้องรวบรวมความกล้าในใจ . . อยู่ตั้งนาน

 
ไม่รู้เหมือนกัน . . . ว่าทำไมถึงอยากให้
ทั้งที่กลัวถูกผลักไส . .. กลัวเธอไม่รับไว้และมองผ่าน
แค่รู้ว่ามันเป็นความรู้สึกของใจ . .. ที่สั่งให้ร่างกายทำงาน
โดยเฉพาะในช่วงเทศกาล .. .
ก็อยากทำอะไรหวาน ~  หวาน  . . . ให้มันอินเทรนด์

ก็แค่ - - คนปากหนัก
ที่อยากมอบดอกไม้แทนใจรัก . .. ไม่ได้ล้อเล่น
คำพูดอาจไม่สร้างสรรค์ . . แต่คนของความผูกพันน่ะ ~ ตรงประเด็น
รีบรับไว้เถอะ ~ เดี๋ยวใครมาเห็น . . . คนเค้าอายเป็นนะเธอ~*


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 




ข่มตานอน . .. แต่ไม่หลับ
คงนั่งนับเข็มนาฬิกาจนถึงเช้า
พรุ่งนี้ . .. จะมีคนมอบดอกไม้ให้เราหรือเปล่า?
หรือว่าจะต้องผ่านวันวาเลนไทน์แบบเหงา ~ เหงา อีกหนึ่งปี

แค่อยากมีสักคนเป็นเจ้าของหัวใจ
แต่ทำไมมันยากเย็นอย่างนี้
- - การรอคนคอยคนรักที่ไม่กลับมา - -
คงไม่อ่อนล้าเท่ากับคนที่ไม่รู้ว่า . .. จะรอใครดี
ถ้าต้องเจอความผิดหวังในวันพรุ่งนี้ . .
คงหมดแรงฝันว่าคนที่เกิดมาเพื่อกันนั้นมี . . อีกต่อไป~*











 
บนโต๊ะทำงานว่างเปล่า
ไร้ดอกไม้ปักแจกันใบเหงา . .. ตั้งแต่หลายปีก่อน
ลายมือยุกยิกบนซองการ์ดอวยพร
ฉันจำข้อความในการ์ดได้แม่นยำทุกตอน . .. ไม่เสื่อมคลาย

ของทุกอย่างถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี
ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ . .. ยังมีความหมาย
ฉันยังคงส่งความคิดถึงไปมากมาย
และยังร้องไห้ฟูม ฟ า ย . .. เมื่อคิดถึงเธอ

ความรักของฉันเหมือนแจกันใบใส
ที่ยังรอคอยดอกไม้ . .. มาแต่งเติมความสดใสให้เสมอ
ความรักของแจกัน ~ มั่นคงและรอเจอ
ส่วนดอกไม้ที่โรยราไปก็เหมือนความรักของเธอ
. .. ที่ทำให้แจกันใบเดิมรอเก้อ . . ทุกปี~*





 
 
 
 

 
 
. .. ถึงแม้เธอจะลืมเพื่อนคนนี้หมดใจ . ..
แต่ทุก ~ ทุก วันวาเลนไทน์ . .. ฉันจะส่งดอกไม้มาให้เสมอ
แม้ว่าทางแยกสายนั้น ~ ไม่มีวันพาเรากลับมาเจอ
สัญญาว่า "จะไม่ลืมเธอ" . .. ตลอดไป

ไม่ว่าอยู่ไหนภายใต้ท้องฟ้าผืนนี้
ยังรู้สึกเหมือนฉันมีเธออยู่ใกล้ ~ ใกล้
เพราะเธออยู่ในความคิดถึงของฉันไม่เสื่อมคลาย
อยู่ในทุก ~ ทุก ความหมาย . .. ที่หัวใจหวั่นไหว . . แล้วรู้สึกดี~*
 

 
 
 
 
 
 



เฮ้อ! . .. กลุ้ม
มีแต่คนรุมให้ดอกไม้
ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วทำบุญมาด้วยอะไร
ถึงเป็นที่หมายปองของใคร ~ ใคร . .. อย่างนี้

เรื่องคบหาดูใจคงไม่อาจตอบรับได้
ขอออกตัวว่ารับดอกไม้ไว้ . .. ตามมารยาทของคนที่ ~
~ ~ อยากรักษาน้ำใจ . . . เหมือนที่เคยมี
เพราะหัวใจของฉันตอนนี้ .. .
 บรรจุความรักรอมอบให้ใครบางคนเต็มที่แล้ว~*

 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
. .. บทกลอนข้างล่างนี้ . ..
. .. เป็นของเพื่อน ๆ ในชุมชนบ้านกลอนไทย (ที่ซุกหัวนอนของแป้งเองค่า) . ..
 
 
 

 
 
 
ชื่อบทกลอน : ความในใจที่อยากบอก
ผู้แต่ง : นานะ (รักแรกพบ)





ฉันเขียน ค ว า ม ใ น ใ จ เอาไว้ในกระดาษ
เป็นความรู้สึกที่ไม่อาจบอกเธอได้
ฉันแนบกระดาษใบนั้นไว้กับดอกไม้
ด อ ก ไ ม้ กั บ ค ว า ม ใ น ใ จ...เนื่องในวันวาเลนไทน์...มอบให้กัน

ปี ที่ แ ล้ ว ฉั น ก็ ทำ แ บ บ นี้
เตรียมดอกไม้และการ์ดบอกความรู้สึกที่มี...ข้อความสั้น-สั้น
ข้อความของปีที่แล้วกับปีนี้ก็เหมือน-เหมือนกัน
เป็นคำสามคำที่ฉัน...ไม่เคยใช้มันเพื่อบอกใคร

'เคยรู้สึกไหมว่ามีสายตาคู่หนึ่งเฝ้ามองอย่างมีหวัง
เธอพูดอะไรก็สนใจฟัง...ไม่เดินหนีไปไหน
ตอนเห็นเธออยู่กับใครก็มีน้ำตา...แต่มักจะโกหกว่า ไ ม่ เ ป็ น อ ะ ไ ร
สิ่งเล็กน้อยที่เธอทำให้...สำหรับฉันมันยิ่งใหญ่เกินพรรณนา'

ฉันเขียนความในใจส่งมาให้เธออ่าน
เป็นความรู้สึกที่อยากบอกเธอมานาน แ ต่ ข า ด ค ว า ม ก ล้ า
หวังว่าเมื่ออ่านจบ...'ถึงเธอไม่อยากคบ...ก็คงไม่ทำตัวเฉยชา'
ฉันเขียนวกไปวนมา...เพียงเพื่อต้องการลงท้ายว่า ' ฉั น รั ก เ ธ อ '



 
 
 
 
 


Title : ...ชายหนุ่ม...กับดอกไม้...
..Author : ...ฌลา...


...ชายหนุ่ม...กับดอกไม้...
และท่าทีเขินอาย...อ่อนหวาน...
มือที่กุมไว้เบา-เบา...และเสียงที่กระซิบเล่า..เรื่องสำคัญ...
ทำให้คนอย่างฉัน...เกิดหมดสมรรถภาพในการ...คิดอะไร

...เพราะอ่อนโยนเกินกว่า...จะปฏิเสธ...
และหัวใจตกอยู่ในขอบเขต....ความหวั่นไหว...
ไม่กล้าสบสายตา...ที่มั่นคงยามบอกว่า...รักเกินใคร...
สิ่งเล็ก-เล็กที่เรียกว่าหัวใจ...ไม่สามารถหาคำ-คำไหน...มาตอบกัน

...อาจเป็นเพราะความอ่อนหวาน...ของเวลา....
และมนต์ขลังของสายตา...คู่นั้น...
ความอบอุ่นของผิวกาย...และความจริงใจ..ที่ให้กัน...
ทำให้บางอย่างที่เงียบงัน...เปลี่ยนแปลงมากมายในวัน...วาเลนไทน์

...เคยคิดว่า...ไม่มีหวัง...
เมื่อความเป็นเพื่อนมันกักขัง...คำรักไว้
ขอบคุณนะสำหรับความกล้า...และอยากให้รู้เหมือนกันว่า...รักหมดใจ...
สำหรับเธอแล้วไม่ต้องมีแม้แต่ช่อดอกไม้...ฉันก็พร้อมจะมอบให้...ทั้งหมดที่มี...

 

 
 
 
 
 
 
 
ชื่อบทกลอน : สุขสันต์ วันครบรอบ. ..
ชื่อผู้แต่ง : my smile






นี่ไม่ใช่.. .วันวาเลนไทน์
การ์ดที่แนบมากับดอกไม้ . ..เขียนอย่างนั้น
กุหลาบหลากสีช่อโต ๆ ดูไม่เข้ากับเจ้าของลายมือหวัดหวัด ตัวติดกัน. ..
ใครเป็นตัวแทนของดอกไม้สวย สวย ทั้งหมดนั้น ?? อยากรู้ตลอดมา

ไม่ใช่ " ครั้งแรก
ทุกวัน.จะมี หนึ่งดอกไม้หน้าแปลกแปะสก๊อตเทป.ติดอยู่ที่ ประตูตรงมุมขวา
ฉันไม่กล้าจับ..เพราะกลัวคนให้ ฉีดยาสลบ >.< ตบด้วยพิษยา. . .
จนกระทั้งมีกระดาษโน้ตแปะแทนดอกไม้ว่า “ผมแค่ อยากให้คุณ



วันนี้. ..พิเศษกว่าทุกวัน
จากดอกไม้ดอกเดียวเป็นดอกไม้ช่อละพัน"" กลีบดอกสีนวล  ดูอบอุ่น" ''
จำได้ครั้งแรกที่ได้รับ. .. ดูโทนสีฉูดฉาด กุหลาบแดง โดดเดี่ยว จากใครไม่รู้. ..เพิ่งรู้ว่าเป็นคุณ
เจ้าของดอกไม้ช่อโต ในสถานที่ชุลมุน ตอนเวลาโลกหมุน. ..
คล้ายกับกุหลาบแดงดอกแรก. ..วันวาเลนไทน์. ..

 
 
 
 
 
 
 
 
ชื่อบทกลอน : แค่มีคนยื่นมือรับดอกไม้ก็พอ
ผู้แต่ง : หนามทุเรียน


ถ้ามี ใครสักคน ทำให้ ใครอีกคน หวั่นไหว
คน-คนนั้นคงไม่ใช่ใคร...เข้ามาใกล้-ใกล้...มองในตาฉันก็เห็น
คือ คำตอบของเพลงรัก...ต่างจากคนรู้จัก...คนอื่นที่เคยเป็น
ทำให้ข่มตานอนแสนยากเย็น...และมีความจำเป็นต่อ ฝันดี

ฉันว่ามันคือ ความรัก
เพราะในวันที่ต้องจาก...ความคิดถึงยังคงที่
คงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้...ไม่ใช่ความเผลอไผล...ที่ฉันมี
และพร้อมจะหยุดหัวใจดวงนี้...ไว้ที่คนดี ตลอดกาล

ไม่ว่า ใครสักคน ที่หมายถึง...จะซาบซึ้งหรือไม่
คน-คนนั้นก็ มีค่าต่อหัวใจ ไม่เปลี่ยนผัน
ธรรมชาติของความรักไม่ใช่การตักตวง...จึงไม่ต้องห่วงเรื่องต้องมาผูกพัน
...แค่มีคนยื่นมือรับดอกไม้ในวันสำคัญ...
ก็เป็นของขวัญ...ในวันวาเลนไทน์ของฉันแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ชื่อเรื่อง วันที่เราพบกัน นั่นคือวันแห่งความรัก
ผู้แต่ง ไพร พนาวัลย์
 

 
ดวงใจของพี่...เธอรู้ไหม?
ทุกๆครั้ง...ที่เราได้พบกัน...ได้ใช้เวลาร่วมกัน
ได้ร้องเพลง...อย่างสุขสันต์...คุยกันอย่างสนิทสนม
จิบ ดื่ม กิน อย่างช้าๆ ใต้ฟ้า...ใต้แสงดาว...อย่างรื่นรมย์

เพียงได้พบหน้า...ไม่ว่าวันไหนๆ
นั่นคือวันแห่งความรัก...วันวาเลนไทน์...ด้วยหัวใจเกลียวกลม
แม้มิใช่ วันที่สิบสี่...เดือนกุมภา ก็สุขสันต์หรรษา...น่าชื่นชม
เพราะ “เรา”คือคนที่ เหมาะสม...ในหัวใจ...ของกันและกัน


สุดที่รักของพี่...
มีเพียงเธอคนนี้...ที่เข้าใจ...รู้ใจ และใส่ใจในตัวฉัน
ทุกๆสิ่งที่เธอมอบให้ จะอยู่ในดวงใจนิรันดร์
เพราะเธอนั้น...คือจอมขวัญ...ของฉันพียงคนเดียว...ตลอดไป
 

 
 
 
 
 
ชื่อบทกลอน.........ไม่ได้มามือเปล่า
ผู้แต่ง.............เงาไม้


ฉันมีดอกกุหลาบสีสวย
แต่งช่อด้วยความห่วงหา
ซ่อนไมตรีไว้ในสองตา
วันนี้จะบอกออกมา อย่างเปิดใจ

กับคนอื่น ไม่เคยรู้สึกแบบนี้
มีแค่เธอที่ทำให้หวั่นไหว
อยากให้เธอมอบโอกาสศึกษาดูใจ
มาเรียนรู้นิสัยกันและกัน

ฉันมีดอกไม้มาฝาก
มีความคิดถึงมากเป็นของขวัญ
มีเธอที่อยากผูกพัน
ค่อยๆ เติมรักให้กัน ตลอดไป

ฉันมีอ้อมแขนให้ยึดเหนี่ยว
และมีเธอคนเดียวที่จะได้
ไม่หวังให้เธอรีบรับรัก ตัดสินใจ
พร้อมเมื่อไหร่ค่อยตอบมา







 
 
 
 

ชื่อบทกลอน : รักนะ!
ผู้แต่ง : รัตนาวดี




... สิบสี่กุมภาพันธ์ ...
  ... วันแห่งความรักที่ตราตรึง ...
... ในดวงจิตคิดคำนึง...เคยซาบซึ้ง...น้ำตาไหล ...
.. .. ภาพเธอ..และกุหลาบดอกนั้น...♥..
... รักร้อยฝัน...ตรึงตรามั่นอยู่ในฤทัย .. ..
..... เธอกระซิบรักบอกไว้..ในดวงใจฉันมั่นอุรา ....
.



...เธอคือรักแท้... แม้เวลาจะผ่าน.. .
... ใจฉันคอยเฝ้าฝันหวาน...เหมือนวันวานที่หวานค่า ...
... วันวาเลนไทน์... มีความหมายด้วยรักพา ...
... ใจเฝ้าฝันหา ...
... ที่รักจ๋า...รักนะ! อย่าลืม...

 
 
 

 
 

 
 

Comment

Comment:

Tweet

#3 By สติ๊กเกอร์ไลน์ (183.89.83.82|183.89.83.82) on 2014-11-27 16:37

อ่านแล้วแทบจะบิดตัวด้วยความเขินอายเลย
บล็อกนี้หวานทุกตอนเลยนะครับ
แวะมากี่ครั้งก็ไม่เคยผิดหวังเลย อิอิ
หวานแหววไปหมด
เพลงประกอบเข้ากับกลอนมากมาย

#1 By p.cobra on 2013-02-15 17:02