กลอน :
ถ้าความผูกพันมันสิ้นไร้ . .ฉันขออยู่อย่างคนไม่มีหัวใจเช่นกัน!~*
 
 



คุณเคยสมมุติเล่น ~ เล่น บ้างไหม
ก่อนจะทิ้งความปวดร้าวไว้ที่ใคร . .. อย่างวันนี้
คุณเคยคิดเผื่อหัวใจใครบ้างไหมสักที
ว่า . . คนโดนทิ้งโดยที่ความผิดไม่มี . .. เขารู้สึกอย่างไร

ใช่สิ! . .. คุณคงไม่แยแส
เพราะถ้าคุณแคร์ . .. คงไม่ทิ้งความปวดร้าวไว้ให้
ถ้าคุณเป็นคนดีจริง ~ คงไม่เป็นผู้สร้างแล้วทำลาย
แต่เอาเถอะ . . ถ้าความผูกพันมันสิ้นไร้ . .
ฉันขออยู่อย่างคนไม่มีหัวใจ . . เช่นกัน!~*

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : ขอบคุณ . .. ที่ทำให้คิดได้
 



ไม่อาจรั้งเธอไว้ด้วยสองแขน
เมื่อเธออยากเลิกเป็น "แฟน" - - ฉันก็จัดให้
แต่ก่อนจาก . . อยากถามสักคำ . . ว่าฉันผิดอะไร
หาคำอธิบายอยากใช่ไหม . .. ถึงเงียบไปหลายนาที
 

ขอบคุณนะ . .. ที่ทำให้ฉันคิดได้
ว่าเพราะอะไรเธอถึงใจร้ายขนาดนี้
ถ้าเพื่อตัดเยื่อใย ~ เธอทำได้ทุกวิธี
ฉันจะยอมรับความจริงซะที .. ว่าเธอไม่เคยมอบความรักดี ๆให้ใคร!


 
 
 
 
 
 
 
กลอน :  ไม่รักเธอ!!
 
 


ไม่รักเธอ! ไม่รักเธอ! ไม่รักเธอ! ได้ยินชัดไหม?
อย่าเอาความรักมายัดเยียดให้ . .. เพราะฉันกับเขาจะมีปัญหา
ไปทำให้เธอเข้าใจผิดตอนไหน ~ ถึงตามตื๊อไม่ยอมเลิกรา
นี่เห็นเป็นเพื่อนเก่าที่คบกันมา
เลยไม่อยากหักหน้า . .. ให้อายใคร

ไม่รักเธอ! ไม่รักเธอ! ไม่สามารถรักเธอได้เหมือนเมื่อก่อน
มาเรียกร้องความรักเอาตอนนี้ . .. มันสายไปรู้ไหม
หรืออิจฉาฉันที่มีความสุขดี ~ เลยมาเซ้าซี๊กวนใจ
ถ้าเพราะเหตุนี้ก็แล้วไป
เพราะรู้ว่าสมองเธอคิดด้านดีได้แค่ไหน . . และมันเป็นนิสัยติดตัว!


 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : ทำไมต้องตะคอกใส่
 
 


ทำไมต้องตะคอกใส่
คุยกันดี ~ ดี ก็ได้ . .. มันหนวกหู
เอะอะก็ไล่ . . . จะหายไปให้ไกลเลยคอยดู!
ที่จริงก็นึกรู้ . .. ท่าทางเธอบอกอยู่ . . ว่ารำคาญ  
         
เลิกรักแล้วทำไมไม่อยากมองหน้า
ทำผิดไว้เลยไม่กล้า . .. หรือเป็นเพราะว่าสงสาร
จงใจพูดแรงใส่ ~ เพื่อให้เรื่องของเรากลายเป็นวันวาน
หรือต่อมรับรู้ความดีมันตายด้าน . .. เลยขุดนิสัยมาประจานตัวเอง!


 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : ก่อนตัด
 
 


ก่อนจะตัดสัมพันธ์
เคยคิดถึงหัวใจอีกฝ่ายนั้น . .. บ้างไหม?
ก่อนจะปล่อยมือที่กุมกันมา . . . แล้วทิ้งไป
เคยคิดแทนเขาบ้างหรือไม่? คนดี

วันคืนโหดร้าย
ที่เธอฝากไว้ในลมหายใจ . .. ฉันคนนี้
กี่ค่ำคืนเหงา ~ ที่ฉันก้าวพ้นไม่ได้สักที
หมื่นคำ "ขอโทษ" ในตอนนี้ . . .
ไม่ช่วยปลดล็อคความผิดที่มี . . ได้หรอกเธอ!


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :  สิ่งที่เรียนรู้ได้จากความผิดหวัง
 
 


ฉันกลัวทุกอย่างเป็นแค่ภาพลวงตา
กลัวคำขอโทษที่บางคนเอ่ยออกจะย้อนกลับมา . .. ทำร้ายใจดวงนี้
ฉันกลัวเดินทับรอยเท้า . . ที่ก้าวพลาดและบาดเจ็บ . . อีกที
ฉันกลัวคืนวันที่
รวดร้าวอยู่ในซอกหลืบความช้ำท้นทวี . .. เพียงลำพัง

เคยเห็นใจฉันหรือ? . .  ก็เปล่า
ไม่อยากเอาหัวใจไปวางไว้ใกล้ความเงียบเหงา . .. อีกครั้ง
กี่หนที่ “ยกโทษให้” . . .  กี่ผิดที่เคยอภัยเพราะรักจริงจัง
สิ่งที่เรียนรู้ได้จากความผิดหวัง
นอกจากเธอจะเป็น “ผู้สร้าง” . . . เธอก็พร้อมจะทำทุกอย่าง - - เพื่อทำลาย~*


  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                                                                             

 

Comment

Comment:

Tweet

หนุกค่ะหนุก

#1 By อันปัน (103.7.57.18|27.55.14.116) on 2013-01-16 14:36