กลอน : เสียดายจังที่นี่ . .. ไม่มีคุณ
 
 
 
 
 
สายลมห่มสายหมอกบาง ~ บาง
เรียวหญ้าอุ้มหยาดน้ำค้าง . .. จนโอนอ่อน
ผีเสื้อขยับปีกไหว ~ ไหว . . ดอกไม้หุบกลีบรีบตื่นนอน
พระอาทิตย์แบ่งปันความอาทร . .. พระจันทร์พักผ่อน ~ ฝันดี

จิบกาแฟหอมกรุ่นรับลมเช้า
หยิบไปรษณียบัตรเปล่า . .. เขียนเรื่องเล่าจากฟ้าด้านนี้
สองข้างทาง ~  พราวพร่างด้วยดอกลีลาวดี
บรรยากาศโรแมนติกอย่างนี้ .. . เสียดายจังที่นี่ . . ไม่มีคุณ~*


 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : การเริ่มต้นของเรื่องราว ดี ~ ดี
 



 
อากาศเช้าแสนสดชื่น
เสียงนกปลุกฉันให้ลุกตื่น . .. มาชมหมอกเช้า
โอวัลติน ~ ขนมปังปิ้ง . . หอมกรุ่นทุกคราว
ทุกเช้า - - จึงเป็นการเริ่มต้นของเรื่องราว ดี ~ ดี

อยากเก็บหมอกเช้าใส่ขวดโหลใบใส
เก็บแดดแรกเอาไว้ . .. ในไดอารี่
ใส่กล่องส่งถึงคนไกล . . บอกให้รู้ว่า "ความห่วงใย" ยังท้นทวี
แต่ที่ทำได้จริงในตอนนี้ .. .
คือเขียนคำว่า "รัก" ฝากบุรุษไปรษณีย์ . .. ไปให้เธอ~*


 
 
 
 
 


ความห่วงใยหลายแบบที่มอบให้คนอื่น
อาจมีคนเป็นเจ้าของร้อยหมื่น . .. จนเธอสับสน
แต่คำรักที่เขียนส่งไป  ~  มีได้แค่คนหนึ่งคน
และ “เธอ” . .  ยังเป็นการเริ่มต้นของเรื่องราวดี ~ ดี

ไม่ว่าอากาศพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
แต่ฉันก็อบอุ่นใจ . . เพราะมีเธอเป็นดวงตะวันใบใหญ่ . . ของใจดวงนี้
โปรดเชื่อมั่น . . . ในความผูกพันของเรา . . . คนดี
เหมือนฉัน - - ที่เชื่อมั่นในตัวเธอทุกนาที
และเชื่อมั่น . . ว่าเราเกิดมาเพื่อแบ่งปันสิ่งดี~ ดี ให้แก่กัน~*


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : อย่าดีกับฉันได้ไหม
 


ที่เธอแกล้งฉันบ่อย ~ บ่อย
เพราะมีความสุขที่เห็นฉันนอยด์ . .. หรืออยากเห็นรอยยิ้มของเพื่อนฉัน
ช็อคโกแลตที่เธอให้มา ~ บอกว่าให้ฉันกับเพื่อนแบ่งกัน
แท้จริงแล้วเธออยากยกทั้งอัน . .. ให้กับใคร

อย่าดึงฉันเป็นสะพาน . . เพื่อข้ามผ่านไปหาเขา
ขาดเธอฉันคงเหงา ~ แต่ถ้าเห็นเธอสมหวังกับเขา . . ฉันทนไม่ได้
เธอทำให้ฉันตกที่นั่งลำบาก .. . ถ้าหากไม่คิดอะไร
อย่าดีกับฉัน ~ อย่ามาใกล้
เพราะฉันไม่สนุกหรอกนะที่หัวใจ . .. ถูกสั่นคลอน~*


 
 
 
 


เธอกำลังทำผิดมหันต์
แกล้งมาล้อเล่นกับความผูกพัน . .. ของคนอ่อนไหว
จะต้องให้พูดกี่ครั้งว่าอย่ามาใกล้
เพราะไม่รู้จริง ~ จริง ว่าวันไหน . . จะหลุดปากออกไปว่า “รักเธอ”

ก็รู้ว่าเธอขี้เล่น
สำหรับเธอแล้วฉันเป็นแค่เพื่อนเสมอ
เธอดีกับทุกคนที่เจอ
แต่บ่อยครั้งที่ฉันยังเผลอ . . คิดว่าได้รับสิ่งพิเศษจากเธอ . .แค่คนเดียว~*


  
 
 
 
 
 
 


เก็บใจไว้ในลิ้นชักมาตั้งนาน
เธอกลับรื้อค้นรังควาน . .. อยากรู้อยากเห็น
ฉันจะรักใคร . . . ไม่ต้องมาเซ้าซี้เปิดประเด็น
แค่รู้ว่าฉันไม่เคยล้อเล่น . .. กับความรู้สึกของใครก็เป็นพอ

อย่าดีกับฉัน . . เพราะมันทำให้ฉัน "ยิ่งรัก"
โปรดใส่กุญแจลิ้นชัก . .. อย่ารื้อค้นต่อ
ถ้าหากคำตอบของลิ้นชักหัวใจ ~ จะทำให้บางคนหน้างอ
อย่าใกล้กันเลย . . . ฉันขอ
เพราะที่ต้องปกปิดความรู้สึกก็อึดอัดมากพอ . .. อยู่แล้ว~*

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : อุ๊บส์!!
 
 
 
 
 
 
เป็นโรคกลัวความสูง
ข้ามสะพานลอยเลยต้องให้เธอจูงมือไปส่ง
ไปไหนมาไหนคนเดียวก็มักจะหลง
เลยขอร้องเธอตามตรง . .. ให้ตามไป

ก็แค่ไม่ชอบเดินคนเดียว
กลัวพวกอารมณ์เปลี่ยว . .. มันบ้าใส่
บอกหลายหนแล้ว ~ ว่าไม่ได้คิดอะไร
สายตาฉันมันฟ้องหรือไง . .. ว่าแอบชอบเธอ!~*

(อุ๊บส์!!  ห้ามพูด )
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : พ.ร.บ. ห้ามเหงา
 
 
 

ถ้ากฤษฏีกา
ยกร่าง พ.ร.บ. ห้ามเหงาขึ้นมา . .. บังคับใช้
คนเหงาเป็นกิจวัตรจะทำไง
เหงาก็ไม่ได้ . .. คนช่วยคลายเหงาให้ . . ก็ไม่มี

ฉันคงต้องเตรียมทนายไว้ล่วงหน้า
เพราะคงเป็นคนแรกที่ฝ่าฝืนกฎหมาย .. . มาตรานี้
ขยันซื้อของฝากไปเยี่ยมหน่อยนะ . . คนดี
เพราะต้นเหตุของความเหงาตัวเป้งครั้งนี้
คือคนที่อยากให้ซื้อของฝากไปเยี่ยมที่คุกไงเธอ~*



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : เลิกถามสักที . .. ว่า "ห่วงยาง?"
 
 
 
. .. ขอบคุณเจ้าของภาพวาดและสโลแกนน่ารักๆ คร้า . ..


ถ้าไม่รัก - - ฉันคงไม่สน
ถ้าไม่ห่วง . . คงไม่ร้อนรนเรื่องเธอขนาดนี้
แปลความไม่ออกหรือ . . . ว่าการกระทำดี ~  ดี
มันเป็นความรู้สึกที่ . .. ไม่เคยมอบให้ใคร



ฉันรู้ . . ความรักต้องการเวลา
แต่หัวใจมันบอกว่า . .. กลัวรอไม่ไหว
ต้องใช้วันเวลา . . เพื่อเดินไปข้างหน้าอีกเท่าไร
เธอถึงยอมปล่อยให้น้ำตาผ่านไป
. . แล้วเปิดรับความห่วงใยจากฉันเสียที



พยุงมาตั้งไกล . . ยังไม่แน่ใจอีกหรือ?
คนนึงปล่อยมือ ~ แต่อีกคนคอยเช็ดน้ำตาให้นี่
ลองเปลี่ยนคนของใจดู . . แล้วเธอจะรู้ดี
จะได้เลิกถามสักที . .. ว่า "ห่วงยาง?"~*


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : เธอเป็นเหมือนกับฉันไหม?
 
 
 


สายลมที่ห่มเธอกับฉัน
จะเป็นเหมือนสร้อยไมตรีเชื่อมความผูกพัน . .. เราไว้เสมอ
แม้โลกไม่หมุนเวลา . . ให้เราสองกลับมาเจอ
ภาพความทรงจำสีซีเปียจะบอกเล่าอิริยาบทของเธอ . .. ตลอดไป

ยังอุ่นใจ . . ยามคิดถึงรอยยิ้มอบอุ่น  ~   โรแมนติก
ต่อให้ฟ้าจับเราแยกกันอยู่คนละฝั่งแปซิฟิค . .. ก็ไม่หวั่นไหว
เพราะตลอดเวลา . . ฉันตอบตัวเองได้ว่า ~ ฉันรักใคร
เธอเป็นเหมือนกับฉันไหม? . .. ลืมหัวใจไว้ที่ใครบางคน~*

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :
ไม่ว่าโลกวันหน้าจะสร้างน้ำตาให้เท่าไร . .. ฉันก็จะรักคุณ~*
 
 
สายลมพัดไหว . . ใบไม้ปลิวหล่น
คิดถึงบางคนที่ปลายฟ้า
ความคิดถึงลอยไปลอยมา
เหมือนใบไม้ถูกลมพัดพา . .. ไม่รู้ทิศทาง
 
 
สัมผัสได้บ้างไหม? เมื่อใดที่สายลมพัด
ฉันส่งความคิดถึงไปโอบรัดคุณข้าง ~ ข้าง
ท่ามกลางคืนและวัน ~ ที่ความคิดถึงของฉันออกเดินทาง
อยากขออะไรสักอย่าง . .
ช่วยเก็บหัวใจตากน้ำค้าง . . . ไว้กลางอกอุ่นของคุณได้ไหม?

ขออบรักให้อุ่นสักสองนาที
หัวใจคงทำหน้าที่ . .. รักคุณต่อไปไหว
เวลาของวันวาน ~ ฉันไม่เคยนับว่าผ่านความช้ำทรมานมาเท่าไร
แต่ฉันจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน . .
ไม่ว่าโลกวันหน้าจะสร้างน้ำตาให้เท่าไร . .. ฉันก็จะรักคุณ~*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : ฉันมีลมหายใจไว้เพื่อคุณ

 


 
 
พระจันทร์ดวงเหว่ว้า
ทอแสงท่ามราตรีเปล่าเปลี่ยว
ราชินีพระจันทร์ . .. บางวันแหว่งเสี้ยว
โล้เรือรูปโคมเคียว . .. กลางหมู่ดาว

บนทางช้างเผือกยาวไกล
พระจันทร์แขวนดวงรอใคร . .. กลางห้วงหาว
ภายใต้ราตรีสีทึมเทา
พระจันทร์จะรู้หรือเปล่า . . แสงสุกสกาวมาจากไหน?

                   . . . ... . .
  . .. .                   
ทุกค่ำคืน . . ที่น้ำค้างรินรื้นยอดหญ้า
พระอาทิตย์จะเปล่งแสงระบายจันทรา . .. จนสุกใส
ความรักของพระอาทิตย์ . . เดินทางกลางความมืดมิด . . แสนไกล
เหมือนความรักที่ฉันมีให้คุณไป
ไม่ว่าโลกพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร . . เชื่อเถอะว่า - - ฉันมีลมหายใจไว้เพื่อคุณ~*


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : ช่วยลดความ "น่ารัก" ลงหน่อยได้ไหม?
 
 
เคยได้ยินมาว่า "ที่ใดมีรัก . . ที่นั่นมีทุกข์"
ฉันจึงซุกหัวใจเอาไว้ใต้หมอน
กลัวความรักเล่นงานหัวใจ ~ เลยปิดประตูลงกลอน
แต่ตอนนี้ . . ไร้วี่แวว "ฉัน" คนเมื่อวันก่อน . .. ที่เอาแต่ซุกซ่อนหัวใจ

อยากบอกให้คุณรู้ . . . แต่อีกใจหนึ่งก็กลัว
แค่คุณยืนอยู่ข้าง ~ ข้างตัว . .. หัวใจก็สั่นไหว
กุมบังเหียนหัวใจไว้อย่างดี ~ ไม่รู้ซี . . เกิดเป็นรักได้ไง
ช่วยลดความ "น่ารัก" ลงหน่อยได้ไหม?
ก่อนที่ฉันจะอยู่โดยขาดคุณไม่ได้ . .. คนดี~*


 
 
 
 
 
 
กลอน : รักแท้ - - มีจริงไหม?
 


รักแท้ - - มีจริงไหม?
ฉันเพิ่งแน่ใจ . .. ก็วันนี้
เพียงแค่เรามีกัน . .. ความผูกพัน ~ ก็ก่อตัวขึ้นทันที
อุปสรรคมากมายบนทางรักเส้นนี้ . .
ฉันขอใช้รักแท้มาแทนที่ . . . ร่วมฝ่าไป~*



 
 
 
 
 
กลอน : ขอบคุณที่โทรมา
 
 


 
 
กำลังคิดถึงอยู่พอดี
ขอบคุณที่โทรมาตอนวินาที . .. ที่กำลังเหงา
แค่บทสนทนาสั้น ~  สั้น ระหว่างเรา
ก็เปลี่ยนโลกสีชาว่างเปล่า . . . ให้เป็นวันดี ~ ดี
                               
ขอบคุณอีกครั้งนะ . . ขอบคุณ
ไม่น่าเชื่อว่าคำคิดถึงที่ได้ยินจะทำให้ใจอบอุ่น . .. ได้ขนาดนี้
ถึงแม้ความอ้างว้าง  ~  จะทำให้หม่นใจบ้างก็ตามที
แต่ความใส่ใจจากเธอก็เป็นยาชูกำลังชั้นดี . .
. .. ที่ทำให้เจ้าของใจดวงนี้ . .. มีแรงรอ~*


 
 
 
 
 
 

edit @ 11 Dec 2012 09:31:54 by Paengnam

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณค่า . ..

#2 By Paengnam on 2012-12-23 22:08

อ่านยาวๆแล้วจะเกิดอาการเขินอย่างต่อเนื่องเลยนะบล็อกเนี้ย
Hot! Hot!