กลอน :
คิดถึงเธอ . .. ฉันคิดถึงเธอ
 



คืนที่ฟ้าไร้ดาว
เมฆก้อนน้อยจะเหน็บหนาวแค่ไหน?
คืนที่ฉันไร้เธอ . . . ฉันแทบขาดใจ
เหงา . .. จนรู้สึกได้ . . ว่าโลก ~ ช่างเปล่าไร้เสียจริง

ถามฟ้า . . ว่าอ่อนล้าแค่ไหน
เป็นเหมือนฉันไหม? ที่หัวใจแทบหยุดนิ่ง
ไม่ว่ายืนอยู่ตรงจุดไหนของโลก  . . . ก็รู้สึกว่าโลกโหดร้ายกับฉันเสียจริง
 เสียน้ำตาง่าย ~ ง่าย เพียงแค่ใบไม้ไหวติง
ทั้งหมด . .. เป็นเพราะอิทธิพลของบางสิ่ง . .. ที่อยู่ใน “ความทรงจำ”



คิดถึงเธอ . .. ฉันคิดถึงเธอ
อยากเชื่อมั่นว่าเราจะได้พบเจอ . ..
~ เหมือนดวงดาวที่โคจรกลับมาเยี่ยมท้องฟ้าเสมอ . .. ในคืนค่ำ
อยากเชื่อว่าการ “รอ”  คุ้มค่าต่อการถูก “ความเหงา” กระทำ
คนดี . . อย่าเก็บฉันไว้แค่ในความทรงจำ
โปรดให้ความสำคัญ . . . เหมือนฉันยังอยู่ใกล้เธอ~*



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :
“รัก” คำเดียวคือเหตุผล . . ที่ฉันยอมปล่อยให้น้ำตาเอ่อล้นตลอดกาล

 
 
 
นอนมองเพดาน . . ปล่อยน้ำตารินไหล
เธอทำให้ฉันทุกข์ร้อนใจ . . . ในค่ำคืนเปลี่ยว
ไร้ข่าวการกลับมา ~  จนไม่อยากเชื่อว่า . . .ยังอยู่ใต้ฟ้าผืนเดียว
รูปใบเก่าสีเหลืองซีดเซียว . .
หล่นจากมือไร้เรี่ยวแรง . . . ของคนคอย

หรือจะเป็นจริงดังคำใครเขาว่า
สายน้ำไม่ไหลย้อนคืนมา . . . วันเวลาไม่เดินถอย
เธอแค่มีตัวตนอยู่ในลมหายใจของคนคอย
ทุกความเจ็บจะฝังอยู่ในน้ำตาหยดน้อย .. . ตลอดไป

ฉันต้องทำอย่างไร . . กับภาพฝันที่มีเธอ
ที่ยังตกค้างในใจเสมอ . .. ไม่ไปไหน
แอบถามตัวเองเบา ~ เบา . . . ในวันเหงา . . ที่ไร้ใคร
เธอกำลังทำให้ฉันเห็น ว่าเธอไม่จำเป็นใช่ไหม?
หรือทำเพื่อความสบายใจ . .. ของใครอีกคน


นอกห้อง . . ท้องฟ้าว่างเปล่า
คืนนี้ฟ้าไร้ดาว . . . มีเพียงแสงไฟพราวริมถนน
หากถามว่าทำไมเธอทำขนาดนี้ . .. ฉันยังทน
“รัก” คำเดียวคือเหตุผล . . .
ที่ฉันยอมปล่อยให้น้ำตาเอ่อล้นตลอดกาล~*

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :
อยากหยุดหัวใจเอาไว้ไม่ให้ตื่นขึ้นมา. . เลยสักวัน
 


ไม่มีคนอวยพรให้ "ฝันดี"
คืนนี้ . . . ก็เลยเงียบเหงา
คำว่ารักที่เธอเขียนด้วยมือ ~ แต่ลบด้วยเท้า
ทำให้ทุกพื้นที่หัวใจเงียบเหงา . .. เรื่อยมา
 
คืนนี้ . . แค่สายลมเบาบางพัดผ่าน
คนเหงา ~ ก็หนาวสะท้าน . .. น้ำตาพร่า
เธอมีทางของเธอ . . ส่วนทางที่ฉันเจอคือน้ำตา
การกลับไปเป็นเพื่อนธรรมดา
มันทำให้ฉันอยากหยุดหัวใจเอาไว้ไม่ให้ตื่นขึ้นมา. .. เลยสักวัน~*




 
 
 
 
 
 
กลอน :
ไม่มีคืนไหนที่ฉันหยุดน้ำตา . .. ได้สักคืน~*
 
 
 



ในคืนหนาวเหน็บ
ฉันเก็บภาพเธอเอาไว้ฝัน
กอดหมอนแทนไออุ่นซึ่งถูกพรากไปนาน
คนดี . . ปากฉันพูดว่า "ไปเถอะ . . อย่าสงสาร"
แต่หัวใจต้องการ . . . ให้เธอกลับมา

ในคืนหนาวเหน็บ
ฉันนั่งเย็บหัวใจพร้อยแผล . .. เป็นเพื่อนฟ้า
ปลอบใจเธอว่า "รักได้ก็เลิกได้ ~ อย่าเสียเวลา"
แต่กลับไม่มีคืนไหนที่ฉันหยุดน้ำตา . .. ได้สักคืน~*


 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :  ยังคงคิดถึง 
 
 
 



ภาพเก่ายังคงติดตา
ฉันนั่งพับนกโปรยไปบนฟ้า . .. ฟากนั้น
ปลายปีกนกที่พับ . . มีข้อความกำชับว่า “รักนิรันดร์
ส่งถึงคนดีของฉัน . .. คนของความผูกพัน . . ของหัวใจ




ก่อนหลับตานอน . . ฉันยังขอพรกับดาว
คืนที่ฟ้าเหน็บหนาว . . .ฉันกลั้นน้ำตาหยดพราวเอาไว้
สูดลมหายใจเข้า ~  ออก ลึก  ~ ลึก . . . สัมผัสรู้สึก . . . ว่าคุณอยู่ไม่ไกล
กำลังมองฉันอยู่ใช่ไหม?   บนเมฆปุยขาวก้อนใหญ่ . . ใกล้กับพระจันทร์

กี่วันเหงาที่ผ่านมา . . กี่ล้านหยดน้ำตาแห่งความเศร้า
ฉันใช้ภาพฝันของคุณบรรเทา . .. ทุกวันเหงาและน้ำตาหยดล้าน
โลกของฉันถูกลิขิต ~  ให้เป็นโลกแห่งความมืดมิด . . เงียบงัน
ทางเลือกเดียวของชีวิตฉัน . ..
คือซ่อนความอ่อนแอร้อยพัน . .. ไว้ใต้น้ำตา

ฟ้าฟากนั้น . . เขาดูแลคุณดีไหม?
ริมหน้าต่างบานใหญ่ . .
ฉันร้อยโมบายรูปดาวแขวนเป็นเครื่องหมาย . . เผื่อคุณมองหา
คุณเหมือนนกน้อยในกรงทอง . ..  ที่ฉันร่ำร้อง . . อยากให้กลับมา
แม้สำนึกในใจจะบอกว่า . . ฉัน - - ต้องเผชิญความเปล่าไร้ไปจนกว่า
. .. การเต้นของหัวใจจะอ่อนล้าและดับลง~*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :
กลับมาเป็นแรงใจให้ฉันอีกหน . . เถอะนะคุณ
 
 


อยู่ใกล้กันแค่นี้
แต่คนดี . .. กลับทำเหมือนเราอยู่คนละฝั่งฟ้า
หายใจรดต้นคอกันเรื่อยมา
แต่คุณทำราวกับว่า . .. ฉันไร้ตัวตน

ทุกคืนก่อนหลับตา
ฉันภาวนา . .. ให้รักของเราเป็นดั่งฟ้าหลังฝน
กอดคุณในจินตนาการ . . ให้พอพ้นผ่าน ~ คืนมืดมน
คนดี . .. หากคุณผิดหวังจากอีกคน
กลับมาเป็นแรงใจให้ฉันอีกหน . . เถอะนะคุณ~*
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 

edit @ 8 Dec 2012 19:43:04 by Paengnam

Comment

Comment:

Tweet

#1 By (27.55.211.230|27.55.211.230) on 2015-07-23 19:36