กลอน : แปลกไหม?
 
 
 


แปลกไหม? - - ที่คอยเช็คสถานะเฟสบุ๊คของคน ~ คนนึงได้ทุกวัน
แปลกไหม? - - ทุกครั้งที่หลับตาฝัน . . จะเป็นภาพเขาเสมอ
แปลกไหม? - - ที่ยังโทรไปเบอร์เก่า . . ทั้งที่วันนี้เขาเปลี่ยนเบอร์
แปลกไหม? - -  ที่ยังเพ้อเจ้อ . . คิดถึงคนทำให้รอเก้อ . . ทุกวัน

แปลกไหม? - - ที่ยังเก็บรูปเขาไว้ . . จนถึงป่านนี้
แปลกไหม? - - ที่ยังเหลือความทรงจำดี ~ ดี . . ทั้งที่เขาใจร้ายขนาดนั้น
แปลกไหม? - - ที่ส่วนลึกของจิตใจ . . เรียกร้องให้กลับมารักกัน
แปลกไหม? - - ที่ยังรักมั่น . . ทั้งที่รู้แก่ใจฉัน  . . “ว่าต้องลืม”



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :
อยากเข้าระบบแล้วเจอกริตเตอร์หวาน ~ หวาน
. . กับคำทักทายสั้น ๆ ว่า คิ ด ถึ ง





พิมพ์คำว่า "คิดถึง" เก็บไว้ในคอมพิวเตอร์
กล่องข้อความของเธอเต็มอีกแล้ว . . รู้ตัวไหม?
ตั้งใจปล่อยให้เต็ม . . เพราะข้อความของฉัน .. . รบกวนใจ
หรือเพราะอยากเก็บข้อความของใครไว้ นาน ~ นาน


เ มื่ อ ก่ อ น . . ออนไลน์ทีไร ~ ก็ส่งข้อความมาหา
แ ต่ เ ดี๋ ย ว นี้ . . น า ที เ ดี ย ว เธอคงไม่อยากเสียเวลา . . ส่งให้อ่าน
กล่องข้อความของฉันว่างเปล่า . . . รอฟังข่าวจากคนที่หายไปนาน
อยากเข้าระบบแล้วเจอกริตเตอร์หวาน ~ หวาน . . กับคำทักทายสั้น ๆ ว่า คิ ด ถึ ง


ได้แต่หวังว่าคงเหมือนเก่า . . เหมือนวันแรกที่เราได้พบ
รู้ไหม? ข้อความจากเธอฉันไม่เคยลบ . .. สักข้อความหนึ่ง
ไม่ต้องบอกว่าเธอคิดอย่างไร ~ รู้แค่ว่าหัวใจดวงนึง
จากวันแรกจนวันนี้ยังมีเธอในความคิดถึง . . . เหมือนเดิม~*


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :
คิดถึงเธอ . .. ฉันคิดถึงเธอ
 



คืนที่ฟ้าไร้ดาว
เมฆก้อนน้อยจะเหน็บหนาวแค่ไหน?
คืนที่ฉันไร้เธอ . . . ฉันแทบขาดใจ
เหงา . .. จนรู้สึกได้ . . ว่าโลก ~ ช่างเปล่าไร้เสียจริง

ถามฟ้า . . ว่าอ่อนล้าแค่ไหน
เป็นเหมือนฉันไหม? ที่หัวใจแทบหยุดนิ่ง
ไม่ว่ายืนอยู่ตรงจุดไหนของโลก  . . . ก็รู้สึกว่าโลกโหดร้ายกับฉันเสียจริง
 เสียน้ำตาง่าย ~ ง่าย เพียงแค่ใบไม้ไหวติง
ทั้งหมด . .. เป็นเพราะอิทธิพลของบางสิ่ง . .. ที่อยู่ใน “ความทรงจำ”



คิดถึงเธอ . .. ฉันคิดถึงเธอ
อยากเชื่อมั่นว่าเราจะได้พบเจอ . ..
~ เหมือนดวงดาวที่โคจรกลับมาเยี่ยมท้องฟ้าเสมอ . .. ในคืนค่ำ
อยากเชื่อว่าการ “รอ”  คุ้มค่าต่อการถูก “ความเหงา” กระทำ
คนดี . . อย่าเก็บฉันไว้แค่ในความทรงจำ
โปรดให้ความสำคัญ . . . เหมือนฉันยังอยู่ใกล้เธอ~*



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : ยังคงคิดถึง 
 
 
 



ภาพเก่ายังคงติดตา
ฉันนั่งพับนกโปรยไปบนฟ้า . .. ฟากนั้น
ปลายปีกนกที่พับ . . มีข้อความกำชับว่า “รักนิรันดร์
ส่งถึงคนดีของฉัน . .. คนของความผูกพัน . . ของหัวใจ




ก่อนหลับตานอน . . ฉันยังขอพรกับดาว
คืนที่ฟ้าเหน็บหนาว . . .ฉันกลั้นน้ำตาหยดพราวเอาไว้
สูดลมหายใจเข้า ~  ออก ลึก  ~ ลึก . . . สัมผัสรู้สึก . . . ว่าคุณอยู่ไม่ไกล
กำลังมองฉันอยู่ใช่ไหม?   บนเมฆปุยขาวก้อนใหญ่ . . ใกล้กับพระจันทร์

กี่วันเหงาที่ผ่านมา . . กี่ล้านหยดน้ำตาแห่งความเศร้า
ฉันใช้ภาพฝันของคุณบรรเทา . .. ทุกวันเหงาและน้ำตาหยดล้าน
โลกของฉันถูกลิขิต ~  ให้เป็นโลกแห่งความมืดมิด . . เงียบงัน
ทางเลือกเดียวของชีวิตฉัน . ..
คือซ่อนความอ่อนแอร้อยพัน . .. ไว้ใต้น้ำตา

ฟ้าฟากนั้น . . เขาดูแลคุณดีไหม?
ริมหน้าต่างบานใหญ่ . .
ฉันร้อยโมบายรูปดาวแขวนเป็นเครื่องหมาย . . เผื่อคุณมองหา
คุณเหมือนนกน้อยในกรงทอง . ..  ที่ฉันร่ำร้อง . . อยากให้กลับมา
แม้สำนึกในใจจะบอกว่า . . ฉัน - - ต้องเผชิญความเปล่าไร้ไปจนกว่า
. .. การเต้นของหัวใจจะอ่อนล้าและดับลง~*






. .. .
 
 
 
 
 
 
กลอน : ฉันเกลียด . .
 
 



สายฝนรินตกมาบาง ~ บาง
ลมพัดกระแทกหน้าต่าง . .. เสียงหวีดหวิว
อีกค่ำคืนที่หัวใจหล่นปลิว
บาดแผลทุกรอยริ้ว . .. ไม่เคยจาง

ฉันเกลียดสายฝนที่ตกลงมาตอนค่ำคืน
เกลียดเสียงฟ้าร้องที่ปลุกให้ฉันตื่น . .. มาพบกับความอ้างว้าง
ฉันเกลียดบรรยากาศทึมเทา . . . ที่เพิ่มดีกรีความเหงา ~ ให้ใจบอบบาง
ฉันเกลียดทุกสิ่งทุกอย่าง . . ที่ทำให้หัวใจเคว้งคว้าง . . ยิ่งกว่าเดิม~*


 
 
 
 


เกลียดความอาทรอ่อนหวาน
ซึ่งถูกแทนที่ด้วยความร้าวราน . .. หม่นไหม้
เกลียดวันเวลา ~ ที่พันธนาการหัวใจ
เกลียดโลกกลม ~ กลม ที่ไม่เคยหมุนสิ่งใด . .. กลับมา

ขณะที่คุณมีใคร
ขณะที่คุณควงคนใหม่ . .. ไม่ซ้ำหน้า
คนในเงาหม่น . . ร้องไห้พร้อมฝน . . ใต้เงาฟ้า
รู้ไหม? ทุกครั้งหลังเช็ดน้ำตา
ฉันอยากบังคับหัวใจตัวเองให้ได้ว่า . .. “ฉันเกลียดคุณ”



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน : กลับบ้านพร้อมกันไหม?
 
 



ฝนตั้งเค้ามืดฟ้าอยู่เบื้องบน
ร่มคันเดียวกันฝนได้สองคน . .. กลับบ้านพร้อมกันไหม?
คุณเป็นคนกาง .. . ส่วนฉันจะเดินข้าง ~  ข้าง รับฟังความในใจ
พูดมาเถอะ . . ไม่ว่าเรื่องอะไร . . ฉันจะตั้งใจเป็นผู้ฟังที่ดี


นานมากแล้วที่ไม่ได้กลับบ้านพร้อมกัน
ตั้งแต่คุณพบกับเขาคนนั้น . .. ก็ปล่อยฉันเคว้งคว้างอยู่ที่นี่
คุณเหงาแค่ไหน? ทำไมฉันจะไม่รู้ล่ะ . . คนดี
การที่ต้องเดินบนเส้นทางคุ้นเคยแต่คนรู้ใจไม่มี
เหงา . .. จนอยากโยนหัวใจทิ้งข้างทางเลยล่ะคนดี . . รู้ไว้เลย~*



 
 
 
 

 
 
 
 
 
กลอน :
ฉันกลัวว่าถ้าปล่อยมือจากกันช้าไป . . จะเป็นการรั้งคุณ
 
 


ก็แค่ไกลกันกว่าเก่า
ทำไมฉันถึงต้องเหงา . .. ขนาดนี้
ไม่เอาน่ะ! เลิกบ้าบอซะที
เพิ่มพลังความเข้มแข็งด้วยการมองรูปคนดี . .. เป็นการปลอบใจ

ก็แค่ไกลกัน . .. เพราะหน้าที่
แต่หัวใจเราจะผูกพันอย่างนี้ . .. ตลอดไปใช่ไหม?
ที่ถามซ้ำไปซ้ำมา ~ ไม่ใช่เพราะว่าไม่มั่นใจ
แต่ทางชีวิตของคุณอีกยาวไกล
ฉันกลัวว่าถ้าปล่อยมือจากกันช้าไป . .. จะเป็นการรั้งคุณ~*


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลอน :
อยู่กับความเหงาทุกวัน . .. เดี๋ยวก็ชิน~*
 

 
ฉันยอมให้คุณเกลียดชัง
ดีกว่าทนเห็นคุณหันหลังแล้วเดินจากไปเฉย ~ เฉย
ฉันยอมให้รักของเราผ่านเลย
อดทนต่อความเหงาที่คุ้นเคย . .. ก่อนพบกัน

ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรจากคุณสักอย่าง
ทางเลือกเดียวของฉันคือ “ปล่อยวาง” ไว้อย่างนั้น
ตัดหัวใจตัวเองทิ้ง . .. ดีกว่าฝืนกับบางสิ่ง  ~ ที่ไม่มีวัน
คนอ่อนไหวอย่างฉัน . . อยู่กับความเหงาทุกวัน . .. เดี๋ยวก็ชิน~*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                                                                        
 

Comment

Comment:

Tweet

โดนมากbig smile

#1 By หนิง (103.7.57.18|110.171.182.167) on 2013-04-03 13:11